We gaan naar een groter gebouw

Geplaatst op door

We beginnen waar we in het vorige hoofdstuk mee eindigden. De reünie van 1 oktober 2005. Nog 2 opnamen daarvan namelijk die van alle leiding van de bevers tot dan toe en van de aanwezigen die het echt oude clubhuis nog kenden.

 

 

In 2005 wordt er doorgepraat over plannen om ons gebouw uit te breiden. Er is inmiddels een sponsorcommissie in het leven geroepen. De Kiwanis  is een wereldwijde vrijwilligersorganisatie die zich inzet voor de medemens en in het bijzonder voor kinderen. Kiwani Leusden lijkt bereid te zijn om een fors bedrag te willen geven voor een uitbreiding en de gemeente is ook bereid om mee te denken en mee te werken aan een wijziging van het bestemmingsplan. Op 8 oktober komt de nieuwste optie naar voren om een nieuw gebouw achter het huidige te plaatsen en die met elkaar te verbinden. Dat is goedkoper dan een grote aanpassing van het huidige gebouw. Maar de keus daarvoor wordt uitgesteld omdat de meningen binnen de groep uiteenlopen. Dat het veel geld kost is wel duidelijk. Op 20 januari 2006 besluit het algemeen bestuur van de groep met 25 stemmen voor en 3 tegen te gaan voor een uitbreiding met en extra gebouw. In maart van dat jaar worden gebouwen van de COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers) bekeken in het land.

Op 24 juni 2006 is er een zomerse manifam waar een roofvogelman aanwezig is om roofvogels te showen en er over te praten. Op diezelfde dag  is er iemand van het landelijk bestuur van Scouting Nederland aan de Dodeweg die voor  volkomen onverwacht mij een gouden waarderingsteken geeft. Helaas krijg je zo’n onderscheiding alleen als je op 3 niveau’s binnen Scouting Nederland actief bent geweest.

Met de Kiwanis wordt een samenwerkingsovereenkomst aangegaan zodat er een stevige basis wordt gelegd voor de ondersteuning van hen.

In november 2006 wordt het gebouw van de COA in Doetinchem opgeleverd en op 21 december van dat jaar moet het er ook weg zijn. Het demonteren, vervoer en opslag vergt een enorme organisatie, maar het komt goed.

Op 6 januari 2007 is er een Nieuwjaarsactiviteit met als thema Het Blok(nieuw gebouw). Allerlei spelen die te maken hebben met de verbouwing en de nieuwbouw. Tot en met gordijnen maken en het leggen van leidingen en het maken van een koekhuis. Een gewone trappersbaan hoort er natuurlijk ook bij.

Begin 2007 staan de onderdelen van het ruim 5 jaar oude COA gebouw in een opslagloods en staan er twee containers met materiaal op het terrein. Het nieuwe gebouw komt haaks aan het bestaande gebouw vast te zitten met een tussenstuk dat de nieuwe keuken wordt.

Er verscheen in die tijd een nieuwsbrief. Twee pagina’s daaruit. Eén over de herstructurering van de groep en één over de financiën van de groep Op 27 juni 2007 besluit het algemeen besuur unaniem in te stemmen met de oprichting van de vereniging Scouting Manitoba.

9 november 2007 is een belangrijk moment want de nieuwe besturen krijgen gestalte. Jan Bergsma wordt de nieuwe stichtingsvoorzitter, Wil Swinkels (blijf) penningmeester en Peter Luitjens wordt voorzitter van het verenigingsbestuur. Voor het eerst duikt ook de naam van Evert Smink op als lid van het verenigingsbestuur.

Begin 2008 wordt aan de Stichting De Boom in Leusden gevraagd om een rentevrije lening te verstrekken.  De eerste boom gaat in dit jaar plat en voor het laatst kun je tegen de oude achterkant aankijken. Aardig om te weten dat we verplicht zijn om een natuurherstelplan te maken omdat we een deel van het bos gaan weghalen en bebouwen.

 

Dat een magnetron verhit is wel duidelijk maar het leidt op een gegeven moment ook tot verhitting bij Oscar Landman die belast is met alles wat met brandmelding te maken heeft: Wil degene die destijds de magnetron in de keuken heeft gezet deze weer weghalen, dit omdat er een aardlek in zit. Dit tot gevolg dat elke keer als de magnetron gebruikt wordt de aardlekschakelaar er uitspringt. Dat heeft weer tot het gevolg dat de brandmeldcentrale zonder spanning zit waardoor ik weer gebeld wordt door de meldkamer. Dit ben ik een beetje zat………. Hoe snel het is weggehaald vermeldt de historie niet!

Om meer inkomsten binnen te halen worden er obligaties uitgegeven en dat leidt tot een aardig resultaat. Ook met verkopen van loten halen we geld binnen.

Op 31 oktober 2008 wordt Guy Holtus de nieuwe penningmeester van de vereniging en Rein van Goor wordt groepsbegeleider.

Natuurlijk wordt er buiten ook gewerkt ten behoeve van de nieuwbouw.

Het spel van verkennen gaat gewoon door. Zo is er op 20 juni 2009 weer een zomerse Manifam

In 2009 en in 2010 wordt er uiteraard veel verbouwd en veel gebouwd en is een drukte van belang aan de Dodeweg. Op 11 maart 2011 wordt in de groepsraad het volgende opgemerkt. In de winter van 2008/2009 ging de eerste boom om. Ons gebouw is nu ongeveer een miljoen waard! Dat is wat we kwijt zijn als we het helemaal opnieuw zouden moeten laten bouwen. Op onze balans staat maar 160.000 euro.

We hebben vergaderd, overlegd bij banken, praten praten praten, mensen overtuigen, etc. Dit kostte tot nu toe zo’n 1600 uur (dit is het aantal uren dat iemand met een fulltime functie in een heel jaar maakt).De afgelopen jaren hadden we een kapitaal van rond de 25-26 duizend euro op de rekening. En nu staat er een gebouw van een miljoen. We hebben begrotingen gemaakt voor de komende 5 jaar, die kloppen aardig. We zijn alleen sneller gegroeid in ledenaantallen dan verwacht. Kosten, investeringen:we zitten nu op € 325.000.

We hebben vaak van leveranciers mazzeltjes gehad doordat ze bijvoorbeeld de helft als schenking gaven. Lomans heeft een flinke korting gegeven. De opslag in Kreijl heeft ons gematst (€2500,- voor 2 jaar in plaats van  €2000 voor 1 jaar). We hebben 2 toiletten gesponsord gekregen van Firma Van Hek en van Loon.

Financiering: 3 jaar lobbyen bij stichting de Boom leverde 40.000,- op. Dit is het hoogste bedrag dat ze ooit gegeven hebben aan kinderprojecten. Het is een gift, hoeven we niet te verantwoorden. De Kiwani’s waren onze eerste sponsor. Acties die we gedaan hebben, o.a. de duckrace, loten voor gehandicaptenhuis, steentjes, donaties, renteloze leningen van leden (Manitoba Jeugdfonds).  Al met al hebben we dus 325.000 bij elkaar geschraapt en uitgegeven. Voor het laatste stukje is nog geld nodig, maar we hebben weinig buffer meer op de bank.

Als we meer geld gaan lenen bij de bank, moet de contributie aanzienlijk omhoog. We hebben echter een basis afspraak gemaakt, dat leden relatief niet meer gaan betalen met als oorzaak de nieuwbouw (geïndexeerd met inflatie). We moeten dus weer een rondje doen van geld zoeken voor de laatste 20-25 duizend euro.

Het geeft aardig weer hoe er getrokken moest worden en dat het lukte is te danken aan een enorme inzet van bestuur en leiding.

In 2010 zien we dat er al aardig schot komt in de nieuwbouw. Een van de ruimtes:

Veel ouders helpen in 2009 en 2010 mee met allerlei klussen. Zo maar een greep uit een week van 2009:

  • maandag 21 september: sanering asbest oude gebouw
  • zaterdag 26 september: bij slecht weer het dak afdekken met zeilen
    de grote schoorsteen moet worden gesloopt
    Er moet 20 m³ zand worden verplaatst met kruiwagens naar de achterzijde van het gebouw
    Keuken voorzetwand afmaken
    In de vloer afvoerbuizen verleggen
    De bestrating afmaken
    Elektra verder aanleggen.

Aldus bouwcoördinator Cor van Langeveld!

Evert Smink wordt in het najaar van 2009 de opvolger van Peter Luitjens als voorzitter van de vereniging. Dat het met de communicatie tussen de leiding en de bouwcommissie beter kan bewijst een bericht van 7 oktober 2009 waarin Harm Jaap Roetman zichzelf voorstelt als degene die die communicatie moet verbeteren. Waar een eind aan komt is het slapen op de zolder, wat jaren lang gewoon kon en mocht en later werd gedoogd (en nog later zelfs beperkt moet blijven tot in daarvoor aangewezen ruimtes!)

Op 6 november 2009 zien we de komst van de plusscouts, die vervolgens de naam Hopman Henk stam gaan aannemen. En die sedertdien bij van alles ondersteunend is. Naast de stam zelf is dit dus een aparte speltak. Het geeft wel aan dat de belangstelling voor de groep er ook is na de tijd bij de gewone stam!

 

De verbouwing gaat in 2010 gewoon verder. Daarvan een tweetal beelden

 

Ook in 2010 is er feest want scouting bestaat 100 jaar en wij zelf worden 65 jaar. Er wordt een heuse feesttaart gemaakt.

In het weekend van 18 en 19 juni 2010 vindt het MUK (Manitoba Uit Kamperen) op het scoutingterrein in Overasselt plaats. Hoeveel deelnemers er waren weet ik niet exact. Er hadden zich in ieder geval tegen de 300 deelnemers aangemeld. Van het festijn is een film gemaakt die op DVD is verschenen en een CD met heel veel foto’s. Een kleine selectie daaruit:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar na het MUK, de zomerkampen, staat op zaterdag 11 september en zondag 12 september 2010 het groepsweekend weer voor de deur. En ditmaal is het thema muziek.

 

 

Op zaterdag 18 september 2010 is er tenslotte nog een reünie die wel wat minder deelnemers telt dan in 2005 maar niet minder gezellig is. Op onderstaande opnamen de deelnemers, Arnout Rinkes speelt voor de meute en Peter en Ineke halen herinneringen op aan de tijd dat ze beiden in de leiding zaten.

 

Het klussen aan de Dodeweg gaat gestaag door. Onder de bevlogen en bezielende Dirk Jan Bleijerveld lukt het om tal van ouders voor een of meerdere malen naar de Dodeweg te krijgen. Het grote werk is dan wel af, maar die vele kleinere klussen maken dat het toch langer duurt dan vooraf bezien. Dat het af en toe wat tegenzit bij de opkomst: hij blijft positief: uw nog steeds blijvende ouderparticipateur!

 

 

Sinterklaas moet in 2010 ook bezuinigen. Het zit hem niet mee dat het in ons land sneeuwt als hij zich meldt aan de poort!

 

 

 

Vervolgens wordt het 2011. Er is weer een heuse manifam aan het begin van het seizoen.

 

 

Op 18 maart 2011 wordt er in de groepsraad goed nagedacht over de opzet van een opening die later dat jaar zal plaatsvinden.

 

 

 

In het laatste hoofdstuk gaan we naar de opening in september kijken en verder naar de jaren 2011-2015.

Terug naar hoofdstuk 10                                                                      door naar hoofdstuk 12